Piotr de San José Betancur urodził się 21 marca 1626 roku w Vilaflor na wyspie Tenerife, należącej wówczas do hiszpańskiego imperium. W młodym wieku wstąpił do Trzeciego Zakonu św. Franciszka i podjął działalność misyjną w Gwatemali, gdzie osiadł na stałe. Założył Zakon Betlejemitek (początkowo pod nazwą Zakon Najświętszej Maryi Panny od Betlejem), którego celem była opieka nad chorymi i ubogimi. Był inicjatorem pierwszego szpitala dla rekonwalescentów oraz pierwszej szkoły powszechnej w regionie, w której naukę mogli pobierać zarówno chłopcy, jak i dziewczęta, niezależnie od pochodzenia etnicznego czy statusu społecznego. Charakteryzował się wielką empatią, umiejętnością nawiązywania kontaktu z różnymi grupami społecznymi oraz innowacyjnymi metodami nauczania, opartymi m.in. na nagrodach i śpiewie. Zmarł 25 kwietnia 1667 roku w Antigua Guatemala, a jego kult został zatwierdzony przez Kościół katolicki w 2002 roku, kiedy to Jan Paweł II ogłosił go świętym.