Piotr Nguyễn Văn Tự urodził się około 1796 roku we wsi Ninh Cường w prowincji Nam Định w Wietnamie. W 1826 roku przyjął święcenia kapłańskie, a wkrótce potem wstąpił do zakonu dominikanów. Przez wiele lat pracował w różnych parafiach, służąc wiernym i szerząc wiarę. Podczas nasilonych prześladowań chrześcijan w Wietnamie został zdradzony i aresztowany w czerwcu 1838 roku. Przez trzy miesiące przebywał w więzieniu, gdzie znosił cierpienia z godnością. 5 września 1838 roku został stracony razem z Józefem Hoàng Lương Cảnh w Bắc Ninh. Jego męczeńska śmierć stała się świadectwem wiary i wytrwałości w obliczu prześladowań. Beatyfikowany został 27 maja 1900 roku przez papieża Leona XIII, a kanonizowany 19 czerwca 1988 roku przez Jana Pawła II w grupie 117 męczenników wietnamskich.