Pioniusz żył w III wieku i działał w Smyrnie (dzisiejszy Izmir w Turcji). Był prezbiterem, czyli kapłanem pełniącym posługę w lokalnym Kościele. Za panowania cesarza Decjusza, który w 250 roku rozpoczął szeroko zakrojone prześladowania chrześcijan, Pioniusz publicznie wystąpił w obronie wiary. Został uwięziony wraz z piętnastoma innymi wyznawcami Chrystusa. Pomimo represji nie wyrzekł się swojej wiary. Zginął śmiercią męczeńską, stając się symbolem wytrwałości w wierze. Jego męczeństwo zostało udokumentowane w kontekście prześladowań chrześcijan w starożytnym Rzymie. Kościół katolicki czci go jako świętego, a jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 11 marca.