Perpet z Tours, pochodzący z arystokratycznej rodziny Arvernów, objął urząd biskupa Tours zimą 460 roku, zastępując swojego dziada Eustochiusza. Jego pontyfikat trwał około trzydzieści lat, w trakcie których chrześcijaństwo w regionie umacniało się i zakorzeniało. Niedługo po święceniach biskupich, w 461 roku, przewodniczył synodowi ośmiu biskupów, zwołanemu z okazji święta św. Marcina, mającego na celu uregulowanie dyscypliny kościelnej. W 465 roku zwołał kolejny synod, tym razem w Vannes. Perpet prowadził także nadzór nad duchowieństwem swojego diecezji, gdyż kroniki wspominają o przypadkach upadku niektórych kapłanów. Z jego inicjatywy powstały liczne klasztory i kościoły, jednak jego najważniejszym dziełem było zastąpienie niewielkiej kaplicy Brice’a, kryjącej grób św. Marcina, okazałą bazyliką wzniesioną w 470 roku. W jej wnętrzu kazał umieścić malowidła i inskrypcje, które miały sławić zasługi i moc wielkiego świętego.