Peregryn Laziosi urodził się około 1265 roku w Forlì we Włoszech. W młodości należał do stronnictwa gibelinów, sprzeciwiających się papieżowi. Według tradycji, podczas spotkania z papieżem Marcinem IV w 1283 roku, został uderzony w twarz przez samego pontyfika, co doprowadziło do jego nawrócenia. Niedługo potem wstąpił do Zakonu Sług Maryi (serwitów). Zasłynął życiem pełnym pokuty i modlitwy, a także cudami uzdrowień. Zmarł 1 maja 1345 roku w swoim rodzinnym mieście. Jego kult szybko się rozpowszechnił, a w 1609 roku został beatyfikowany, a w 1726 roku kanonizowany przez papieża Benedykta XIII.