Pere Tarrés i Claret urodził się 30 maja 1905 roku w Barcelonie. Był lekarzem z wykształcenia, który podczas hiszpańskiej wojny domowej służył jako lekarz, niosąc pomoc potrzebującym. Po wojnie przyjął święcenia kapłańskie. Znany był z troski o ubogich oraz chorych na gruźlicę, a także z zaangażowania w tworzenie kliniki dla osób, które nie mogły sobie pozwolić na odpowiednie leczenie. Zmarł 31 sierpnia 1950 roku. Beatyfikował go papież Jan Paweł II 5 września 2004 roku w Loreto.