Pepin z Landen

Pepin z Landen, zwany Starszym lub Starym, był majordomem pałacu Austrazji w VII wieku, znanym z roli w kształtowaniu potęgi rodu Karolingów. Jego wspomnienie obchodzone jest 21 lutego.

Święty Wspomnienie: 21.2 · Liturgia dnia ›

Źródło: Wikimedia Commons (Q313373)

Galerie

Ilustracje z wersji językowych Wikipedii. Kliknij, aby powiększyć.

Pepin z Landen urodził się około 580 roku. Był majordomem pałacu Austrazji za rządów trzech królów merowińskich, m.in. Dagoberta I, któremu służył od 623 do 629 roku. Po utracie stanowiska w 629 roku, powrócił do funkcji za panowania Sigeberta III, sprawując ją do śmierci w 640 roku. Był synem Carlomana, a jego małżeństwo córki Bega z Ansegiselem, synem Arnulfa z Metzu, połączyło rody Pipinidów i Arnulfingów, dając początek dynastii Karolingów. Jego drugą córką była Gertruda, późniejsza święta i patronka Landen, która została opatką w Nivelles. Pepin mianował syna Grimoalda na majordoma, lecz ten został stracony w Paryżu za próbę uzurpacji władzy królewskiej.

Źródła i bibliografia

Publikacje naukowe oraz zewnętrzne źródła wykorzystane przy opracowaniu biogramu.

Wikipedia — Pepin z Landen › (licencja CC BY-SA 4.0)

Wersje językowe

Informacje o świętym w różnych edycjach językowych Wikipedii (Wikipedia — licencja CC BY-SA 4.0).

niemiecka

Czytaj więcej ›

angielska

Pepin I (also Peppin, Pipin, or Pippin) of Landen (c. 580 – 21 February 640), also called the Elder or the Old, was the Mayor of the palace of Austrasia under the Merovingian King Dagobert I from 623 to 629. He was also the Mayor for Sigebert III from 639 until his death.

Czytaj więcej ›

hiszpańska

Pipino de Landen o Pipino el Viejo (en francés: Pepin Le Vieux, 580-27 de febrero de 639 o 640) fue mayordomo de palacio de Austrasia a partir de 615, durante el reinado de tres reyes merovingios, pero Dagoberto I le quitó el cargo en 629. Tras la muerte del rey y con el advenimiento de su sucesor, Sigeberto III, volvió a ejercer su cargo y lo conservó hasta su muerte. El padre de Pipino es llamado Carlomán por la C

francuska

włoska

łacińska