Paweł z Latros urodził się około 880 roku w Elei, niedaleko Pergamonu w Azji Mniejszej, jako syn Antiocha, który był marynarzem lub żołnierzem bizantyjskiej armii i zginął w walce. Niedługo po śmierci ojca zmarła również jego matka. Wówczas Paweł wraz z bratem Bazylim zostali oddani na wychowanie do klasztoru św. Stefana we Frygii, gdzie rozpoczęli swoje życie monastyczne. W późniejszym okresie życia Paweł osiadł na górze Latros w Karii, niedaleko Miletu, gdzie prowadził surowe życie ascetyczne. Zasłynął jako stylita, czyli mnich żyjący na słupie, praktykując modlitwę i pokutę w tej niezwykłej formie ascezy. Jego działalność przyczyniła się do powstania wspólnoty monastycznej na górze Latros, która stała się ważnym ośrodkiem życia duchowego w regionie. Zmarł 15 grudnia, według różnych źródeł w 955 lub 956 roku, i został uznany za świętego zarówno przez Kościół prawosławny, jak i katolicki. Jego wspomnienie obchodzone jest 15 grudnia.