Pankracy (gr. Πανκράτιος, „wszystkowładny”) urodził się około roku 290 w rzymskiej prowincji Frygia. Był obywatelem Rzymu, który nawrócił się na chrześcijaństwo. Za wyznawanie wiary został ścięty około roku 304, mając zaledwie czternaście lat, podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana. Jego imię nosi londyńska dzielnica St Pancras oraz stacja kolejowa. W tradycji chrześcijańskiej Pankracy jest czczony jako wzór męstwa płynącego z wiary, a jego męczeństwo stało się symbolem siły ducha nawet w najmłodszym wieku. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 12 maja, a w tradycji syryjskiej także 12 sierpnia. Do XIX wieku w języku niemieckim funkcjonowała forma Pankraz.