Święty Otmar urodził się około 689 roku, prawdopodobnie w okolicach St. Gallen. W 719 roku został opatem klasztoru w St. Gallen, który zreorganizował według reguły św. Benedykta. Założył klasztor, który szybko się rozwijał, a także stworzył leprozorium dla chorych oraz schronisko dla ubogich. Jego działalność wzbudziła jednak zazdrość miejscowych władców, którzy fałszywie oskarżyli go i doprowadzili do wygnania na wyspę Werd na Renie, gdzie zmarł 16 listopada 759 roku. Kult św. Otmara rozwijał się szybko, a liczne cuda zostały mu przypisane. Został oficjalnie uznany za świętego w 864 roku przez biskupa Konstancji Salomo I. Jego kult rozprzestrzenił się w Szwajcarii i Niemczech.