Święty Onufry, według apokryfów, miał być synem perskiego władcy. Jego życie związane było z terenami dzisiejszego Egiptu, gdzie na Pustyni Tebaidzkiej prowadził ascetyczne życie jako pustelnik. Według relacji świętego Pafnucego, Onufry spędził na pustkowiu aż 60 lat, żyjąc w całkowitej samotności. Odziany był jedynie w okrycie z liści, a jego pożywieniem były owoce i zioła. Wzorował się na takich postaciach biblijnych jak Jan Chrzciciel czy Eliasz. Co niedzielę odwiedzał go anioł, który przynosił mu komunię świętą. Onufry dorastał we wspólnocie w Hermapolis, lecz później wybrał życie w całkowitej izolacji. Zmarł 12 czerwca, a jego śmierć nastąpiła na rękach świętego Pafnucego. Dokładna data jego śmierci nie jest jednak znana.