Święta Nino urodziła się około 300 roku prawdopodobnie w Kapadocji lub we Włoszech. Według tradycji hagiograficznej była krewną świętego Jerzego, a jej rodzicami byli Zabulon i Susana, siostra patriarchy Jerozolimy. Jako młoda kobieta przybyła do Iberii (starożytnej Gruzji) z misją ewangelizacyjną, kierowana przez objawienia Matki Bożej. Według legendy szukała Świętego Płaszcza Chrystusa, który według przekazów został przeniesiony z Jerozolimy do Mcchety. Głównym celem jej działalności było jednak nawracanie mieszkańców Iberii na chrześcijaństwo. Dokonała licznych cudownych uzdrowień, co przyczyniło się do nawrócenia królowej Gruzji, Nany, a następnie króla Miriana III. Ten ostatni, zagubiony podczas polowania w gęstym lesie i pogrążony w ciemnościach, odnalazł drogę dopiero po wezwaniu „Boga Niny”. W wyniku tego wydarzenia Mirian III ogłosił chrześcijaństwo religią państwową około 337 roku. Święta Nino kontynuowała swoją misję ewangelizacyjną aż do śmierci, która nastąpiła około 361 roku w Bodbe w Kachetii. Została pochowana w tamtejszym monasterze, który stał się ważnym miejscem pielgrzymek. Kościół Prawosławny Gruzji uznaje ją za jedną z najważniejszych świętych, a jej atrybutem jest krzyż spleciony z winorośli, symbol gruzińskiego chrześcijaństwa.