Nikołaj Bieżanicki urodził się 14 grudnia 1859 roku w estońskiej wsi Priipalu, wówczas należącej do guberni inflanckiej Imperium Rosyjskiego. Pochodził z rodziny prawosławnej i poświęcił się służbie duchownej w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Pełnił posługę kapłańską, angażując się w życie religijne lokalnej społeczności. Zginął śmiercią męczeńską 14 stycznia 1919 roku w Tartu, podczas represji wobec duchowieństwa prawosławnego w okresie rewolucji i wojny domowej w Rosji. Jego wspomnienie obchodzone jest 14 stycznia.