Nikanor należał do grona Siedmiu Diakonów wybranych przez apostołów w Jerozolimie, aby służyć greckojęzycznym chrześcijanom w zakresie pomocy ubogim i głoszenia Ewangelii. Jego imię, oznaczające „zwycięzca”, sugeruje greckie pochodzenie. Wraz z innymi diakonami, takimi jak Szczepan czy Filip, został wyznaczony do organizowania wsparcia dla wspólnoty, co wynikało z potrzeby rozdzielenia obowiązków między aramejskojęzycznych i greckojęzycznych wyznawców. Tradycja przypisuje mu męczeńską śmierć, choć źródła różnią się co do miejsca i czasu: część podaje, że zginął w Jerozolimie wraz ze świętym Szczepanem około roku 76, inna zaś tradycja umiejscawia jego śmierć na Cyprze w I wieku. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 28 lipca w Kościołach katolickim i prawosławnym, a w tradycji prawosławnej dodatkowo 4 stycznia.