Neagoe Basarab urodził się około 1459 roku w rodzinie bojarów Craiovești, która odegrała znaczącą rolę w polityce Wołoszczyzny. Był synem Pârvu Craiovescu lub Basaraba Țepeluș cel Tânăr. Panował jako książę Wołoszczyzny w latach 1512–1521, zastępując na tronie Vlada cel Tânăr. Jego rządy cechowały się zdolnościami i kompetencją, a okres ten uważa się za szczytowy dla wpływów politycznych rodziny Craiovești. Neagoe Basarab jest autorem dzieła Nauki Neagoe Basaraba dla jego syna Teodozego, napisanego w języku cerkiewnosłowiańskim. Praca ta miała na celu edukację syna w zakresie filozofii, dyplomacji, moralności i etyki. Zmarł 15 września 1521 roku, a w 2008 roku został kanonizowany jako święty przez Rumuński Kościół Prawosławny.