Matylda z Ringelheim urodziła się około 892 roku w rodzinie saskiej arystokracji. W młodym wieku poślubiła Henryka I Ptasznika, pierwszego króla z dynastii ottońskiej, który zapoczątkował panowanie tej dynastii w Niemczech. Ich syn, Otton I Wielki, stał się jednym z najważniejszych władców średniowiecznej Europy, przywracając w 962 roku Święte Cesarstwo Rzymskie. Matylda wyróżniała się głęboką pobożnością, sprawiedliwością oraz hojnością wobec ubogich. Założyła liczne klasztory i instytucje religijne, wspierając rozwój życia duchowego wśród kobiet. Jej działalność charytatywna i zaangażowanie w sprawy kościoła przyniosły jej powszechne uznanie jako świętej. Zmarła 14 marca 968 roku, a jej życie i dzieła zostały opisane w dwóch hagiografiach oraz w kronice Widukinda z Korbei pt. Dzieje Sasów. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 14 marca.