Mateusz z Agrigento, urodzony około 1376 roku w Agrigento, był włoskim duchownym katolickim, członkiem Zakonu Braci Mniejszych. Pełnił funkcję biskupa Agrigento od 17 września 1442 roku do połowy 1445 roku, kiedy to zrezygnował z urzędu z powodu sprzeciwu kleru wobec jego posługi oraz rozprzestrzeniających się przeciw niemu plotek. Pomimo trudności, wyróżniał się troską o ubogich oraz zdolnościami kaznodziejskimi, co przyniosło mu uznanie w różnych włoskich miastach. Jego działalność kaznodziejska objęła również Hiszpanię, gdzie miał bliskie kontakty z tamtejszymi władcami, a niektórzy przypisują mu hiszpańskie pochodzenie. Wspierany był przez papieża Eugeniusza IV, który był jego dobroczyńcą. Zmarł 7 stycznia 1450 roku w Palermo. Jego świętość życia i śmierci została doceniona, co doprowadziło do jego beatyfikacji za pontyfikatu papieża Klemensa XIII 22 lutego 1767 roku.