Marutas z Mezopotamii pełnił funkcję biskupa w Sofene i Tagrith (Martyropolis). W 399 roku został wysłany przez cesarza Arkadiusza jako poseł na dwór perskiego króla Yazdegerda I, aby uczestniczyć w jego koronacji. Zyskał przychylność władcy, co mogło przyczynić się do wzrostu tolerancji wobec chrześcijan w Persji. Brał udział w soborze w Seleucji/Ktezyfon. W 410 roku ufundował bazylikę dla męczenników z Martyropolis, którzy zginęli za panowania Szapura II, co doprowadziło do zmiany nazwy miasta na Martyropolis. Przeniósł także relikwie męczenników z Persji do swojej siedziby biskupiej. Marutas był autorem wielu dzieł w języku syryjskim, m.in. zbioru hymnów, historii męczenników perskich oraz historii soboru nicejskiego. Do naszych czasów zachowały się jego pisma dotyczące herezji, fragmenty modlitwy eucharystycznej oraz kazanie. Zmarł około 422 roku.