Święty Marcjusz urodził się w Owernii między 440 a 445 rokiem. Od wczesnej młodości wyróżniał się głęboką religijnością. Po osiągnięciu dorosłości postanowił opuścić świat i prowadzić życie w całkowitym odosobnieniu. W 460 roku udał się na szczyt Clermont, gdzie wykuł sobie pustelnię w zboczu góry. Według przekazów wyrzeźbił nawet kamienne łóżko, na którym spoczywał. Jego świętość oraz cuda, których miał dokonywać, przyciągnęły do niego licznych naśladowców, którzy stali się jego uczniami. Wszystkie informacje o życiu świętego Marcjusza pochodzą z dzieła Vitae Patrum autorstwa Grzegorza z Tours, który opisał m.in. uzdrowienie swojego ojca przez Marcjusza. Zmarł w 530 roku.