Święty Lucyfer z Cagliari, zwany również Lucyferem Kalarytańskim, urodził się około 289 roku. Pełnił funkcję biskupa Cagliari na Sardynii, gdzie zasłynął jako zdecydowany przeciwnik herezji ariańskiej. Po raz pierwszy odnotowany w źródłach w 354 roku, uczestniczył wówczas w poselstwie papieskim na dworze cesarza rzymskiego Konstancjusza II w Arles, działając w imieniu papieża Liberiusza. Jako legat papieski na synodzie mediolańskim w 355 roku stanowczo bronił nicejskiego wyznania wiary, odmawiając podpisania potępienia św. Atanazego, za co został zesłany do Syrii, następnie do Palestyny, a później do Egiptu. Jego nieustępliwa postawa wobec arian doprowadziła do całkowitego zerwania kontaktów z nimi. Odmówił także udziału w zwołanym przez cesarza Juliana w 362 roku soborze aleksandryjskim oraz uznania jego postanowień dotyczących pojednania z melecjanami. Zmarł 20 maja 370 lub 371 roku w Cagliari, gdzie jest czczony jako święty.