Lucjan z Antiochii urodził się około roku 240, prawdopodobnie w Samosacie. Był prezbiterem i teologiem, wyróżniającym się zarówno erudycją, jak i surowym stylem życia ascetycznego. Uznawany jest za założyciela Szkoły Antiocheńskiej, która odegrała znaczącą rolę w rozwoju teologii chrześcijańskiej. Lucjan prowadził szeroką działalność egzegetyczną, dążąc do precyzyjnego interpretowania tekstów biblijnych. Jego recenzja tekstów Starego i Nowego Testamentu, zwana Recenzją Lucjana, stała się w IV wieku powszechnie używanym tekstem w wielu Kościołach Wschodnich, od Antiochii po Konstantynopol. Zginął śmiercią męczeńską 7 stycznia 312 roku podczas prześladowań za cesarza Massiminusa Dai, co upamiętniają zarówno Kościół katolicki, jak i prawosławny, czcząc go jako świętego.