Liberiusz, zwany również Liberiuszem, urodził się w Rzymie i sprawował urząd biskupa Rzymu od 17 maja 352 roku aż do swojej śmierci 24 września 366 roku. Był jednym z przywódców stronnictwa nicejskiego, które sprzeciwiało się ariańskiemu nurtowi w chrześcijaństwie, wspieranemu wówczas przez cesarza Konstancjusza II. Z tego powodu został na pewien czas zesłany do Tracji, gdzie – według źródeł – tymczasowo podporządkował się stanowiskom ariańskim, by później powrócić do ortodoksji nicejskiej po śmierci cesarza. Był pierwszym biskupem Rzymu, który używał tytułu „biskupa Stolicy Apostolskiej”. Jego pontyfikat charakteryzował się jednak licznymi wahaniami i trudnościami w utrzymaniu jedności wśród lokalnej społeczności chrześcijańskiej. Choć nie jest uznawany za świętego przez Kościół katolicki, jest czczony przez Kościół prawosławny.