Leonard z Limoges urodził się prawdopodobnie około 496 roku w Orleanie. Był synem frankońskiego możnowładcy i wychowywał się na dworze merowińskim. Według tradycji około Bożego Narodzenia 496 roku wraz z królem Chlodwigiem I przyjął chrzest, co zapoczątkowało jego życie w wierze chrześcijańskiej. Po pewnym czasie porzucił dworski żywot i osiadł jako pustelnik w lesie Limousin, gdzie wkrótce zgromadził wokół siebie grono naśladowców. Jego życie pełne było ascezy i modlitwy, a wkrótce zyskał sławę cudotwórcy, zwłaszcza w kontekście uwolnienia więźniów, pomocy kobietom w połogu oraz uzdrawiania chorych zwierząt. Zmarł w 559 roku, a jego kult rozprzestrzenił się w Europie, szczególnie we Francji, gdzie w Noblac powstało opactwo poświęcone jego imieniu. W średniowieczu Leonard z Limoges należał do najbardziej czczonych świętych, a jego wstawiennictwo było powszechnie uznawane za skuteczne.