Leon I Wielki urodził się około 390 lub 400 roku, prawdopodobnie w Toskanii. Był 45. papieżem, sprawując urząd od 29 września 440 roku aż do swojej śmierci 10 listopada 461 roku. Jako teolog i ojciec Kościoła odegrał kluczową rolę w obronie wiary chrześcijańskiej, zwłaszcza podczas kontrowersji związanych z herezjami. Znany jest przede wszystkim z udanej mediacji w konflikcie z Attylą, królem Hunów, któremu miał zapobiec w najeździe na Rzym w 452 roku. Jego nauczanie i pisma przyczyniły się do ugruntowania doktryny chrześcijańskiej, a on sam został uznany za świętego zarówno przez Kościół katolicki, jak i prawosławny.