Lebuin urodził się w Anglii i wstąpił do klasztoru w Ripon, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Po śmierci św. Bonifacego-Winfrida podjął się kontynuacji jego misji chrystianizacyjnej wśród Fryzów. Współpracował z Markhelmem, uczniem św. Wilibrorda i św. Grzegorza z Utrechtu, aby pogłębiać dzieło ewangelizacji. Jego działalność obejmowała również pracę wśród pogańskich Saksonów. Zmarł około 785 roku w Deventer, gdzie później został uznany za świętego. Kościół katolicki wspomina go 12 listopada.