Łazarz Hrebeljanović urodził się około 1329 roku w Prilepnicy na terenie dzisiejszego Kosowa. Był serbskim księciem, który stworzył największe i najsilniejsze państwo na obszarze rozbitego Cesarstwa Serbskiego, nazywane przez historyków Serbią Morawską. Jego władztwo obejmowało dorzecza Wielkiej Morawy, Morawy Zachodniej i Morawy Południowej. Panował od 1371 roku aż do śmierci w 1389 roku. Dążył do odrodzenia Cesarstwa Serbskiego i objęcia jego tronu, twierdząc, że jest bezpośrednim następcą dynastii Nemaniczów, która wygasła w 1371 roku po dwóch wiekach rządzenia Serbią. Program Łazarza cieszył się pełnym poparciem Serbskiego Kościoła Prawosławnego, jednak serbska szlachta nie uznawała go za swojego najwyższego władcy. Choć często określany jest mianem cara Łazarza, nosił jedynie tytuł księcia. Zginął 15 czerwca 1389 roku w bitwie na Kosowym Polu, prowadząc chrześcijańską armię przeciwko inwazji Imperium Osmańskiego pod wodzą sułtana Murada I. Bitwa nie przyniosła jednoznacznego zwycięzcy, a obie strony poniosły ciężkie straty. W serbskiej tradycji historycznej i religijnej Łazarz jest czczony jako święty męczennik.