Ławrientij Komelski zmarł 16 maja 1548 roku i jest czczony jako święty mnich prawosławny. Dokładne okoliczności jego wstąpienia do klasztoru nie są znane, jednak był on jednym z uczniów późniejszego świętego zakonnika Korneliusza Komelskiego. Na polecenie swojego nauczyciela objął funkcję przełożonego monasteru, który ten założył. Ławrientij prowadził surowy, ascetyczny tryb życia, podobnie jak Korneliusz. Podczas najazdu tatarskiego na ziemię wołogodzką kierował ewakuacją wspólnoty monastycznej, a po odejściu napastników powrócił wraz z innymi zakonnikami do klasztoru. Po śmierci Korneliusza w 1532 roku nadal stał na czele monasteru, zajmując się jego rozbudową oraz przepisywaniem ksiąg.