Kutbert urodził się około 634–635 roku prawdopodobnie w okolicach Dunbar w dzisiejszej Szkocji. Pochodził z Northumbrii i początkowo był młodym pasterzem. Według przekazów miał wizję, w której dusza św. Aidana z Lindisfarne, misjonarza, została uniesiona przez aniołów do nieba, co wpłynęło na jego decyzję o wstąpieniu do życia zakonnego. W 651 roku został mnichem w klasztorze Melrose, a wkrótce potem przez kilka lat służył jako żołnierz. Po powrocie do klasztoru zyskał reputację pobożnego, pracowitego i posłusznego brata. Król Deiry, Alchfrith, mianował go zarządcą hospicjum w nowo założonym klasztorze w Ripon, jednak po powrocie mnichów do tradycji celtyckich w 661 roku Kutbert powrócił do Melrose. W 664 roku, podczas epidemii, został wybrany na przeora klasztoru. Po synodzie w Whitby (664) zaakceptował liturgię rzymską. Następnie został biskupem Lindisfarne, a później pustelnikiem na Wyspach Farne, gdzie zmarł 20 marca 687 roku. Jego relikwie zostały przeniesione do Durham, gdzie stał się jednym z najważniejszych świętych północnej Anglii, patronem regionu i obiektem kultu.