Korneliusz Wijk urodził się w 1548 roku w Dorestat niedaleko Utrechtu. Jako chłopiec wstąpił do zakonu franciszkańskiego, wybierając drogę brata zakonnego, a nie kapłana. Przed schwytaniem przez kalwinistów należał do wspólnoty minoryckiej w Gorkum, gdzie jego przełożonym był gwardian Mikołaj Pick. W 1572 roku, podczas nasilających się prześladowań katolików w Holandii, Gezowie uwięzili grupę franciszkanów i innych duchownych, wśród nich Korneliusza Wijka. Próbowano ich zmusić do odstępstwa od wiary poprzez tortury, a oprawcy znieważali wiarę katolicką, wyśmiewając Matkę Bożą, świętych i papieża. Następnie więźniów przewieziono do Brielle, gdzie zostali powieszeni w spichlerzu augustiańskiego klasztoru św. Elżbiety. Egzekucja, przeprowadzona niedbale, trwała około dwóch godzin, gdyż oprawcy nie zadbali o szybkie uśmiercenie skazańców.