Korneliusz Komelski, urodzony w 1455 roku w rodzinie bojarskiej, wstąpił do życia monastycznego pod wpływem swojego brata Łukiana, który również został mnichem. Początkowo przebywał w monasterze założonym przez Cyryla Biełozierskiego, gdzie zajmował się przepisywaniem ksiąg oraz praktykował surowe umartwienia, nosząc kajdany. Po pewnym czasie opuścił klasztor nad Jeziorem Białym i udał się do Rostowa, a następnie osiadł w okolicach Nowogrodu, gdzie prowadził życie pustelnicze. Zmarł 19 maja 1537 roku nad Jeziorem Białym, pozostawiając po sobie dziedzictwo duchowe i przykład głębokiej wiary.