Konon pochodził z chrześcijańskiej rodziny greckiej w Nazarecie i żył w III wieku. Według przekazów został stracony około 250 roku w Magydas (Pamfylia, Azja Mniejsza) za odmowę złożenia ofiary pogańskim bogom. Według niektórych źródeł mógł być ostatnim znanym potomkiem (desposyni) Jezusa Chrystusa, co miałoby potwierdzać jego własne świadectwo o dziedziczeniu wiary od przodków. Jego męczeńska śmierć wiązała się z bolesną egzekucją: wbito mu gwoździe w stopy, zmuszając go do biegu przed własnym rydwanem. W tradycji prawosławnej wspominany jest jako Konon Ogrodnik, z dorocznym świętem 5 marca. W Kościele katolickim jego wspomnienie obchodzone jest 4 lutego, co może świadczyć o istnieniu dwóch różnych postaci o podobnych imionach.