Święty Klemens I, zwany również Klemensem Rzymskim, był biskupem Rzymu pod koniec I wieku. Według różnych źródeł był drugim, trzecim lub czwartym następcą św. Piotra na stolicy biskupiej Rzymu. Według Tertuliana został wyświęcony przez samego św. Piotra, natomiast Ireneusz z Lyonu oraz Euzebiusz z Cezarei opisywali go jako współpracownika św. Pawła i następcę Anakleta. Jego pontyfikat datowany jest na lata ok. 88–97 lub 92–98, jednak dokładne ramy czasowe pozostają niepewne. Klemens uznawany jest za jednego z Ojców Apostolskich, gdyż miał bezpośredni kontakt z apostołami. Według apokryficznych przekazów z IV wieku, został zesłany na wygnanie przez cesarza Trajana, a następnie utopiony wraz z kotwicą. Liber Pontificalis podaje, że zmarł na wygnaniu, prawdopodobnie w Grecji lub na Krymie. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 23 listopada.