Klemens Aleksandryjski, urodzony około 147 roku, a zmarły około 215 roku, był chrześcijańskim teologiem i filozofem pochodzenia greckiego. Był wychowawcą w Katechetycznej Szkole Aleksandryjskiej, gdzie jego uczniami byli między innymi Orygenes i Aleksander z Jerozolimy. Jako nawrócony na chrześcijaństwo, był wykształconym człowiekiem, dobrze obeznanym z klasyczną grecką filozofią i literaturą. Jego trzy główne dzieła świadczą o silnym wpływie hellenistycznej filozofii, zwłaszcza platońskiej i stoickiej, na jego myśl. Zachowane fragmenty jego pism tajemnych sugerują, że znał także prechrześcijański żydowski esoteryzm oraz gnostycyzm. Klemens uważany jest za jednego z ojców Kościoła, a jego kult jest obecny w Kościołach koptyjskim, wschodnim katolicyzmie, etiopskim chrześcijaństwie oraz anglikanizmie. W Kościele rzymskokatolickim jego kult został ograniczony w 1586 roku, kiedy to jego imię usunięto z Rzymskiego Martyrologium na polecenie papieża Sykstusa V.