Kasylda z Toledo (ok. 950–1050) była córką emira Taify Toledańskiej. Według przekazów wyróżniała się wielką dobrocią wobec chrześcijańskich jeńców przetrzymywanych przez jej ojca, dostarczając im pożywienia. Legenda głosi, że gdy została odkryta, ukryte w jej ubraniu dary przemieniły się w róże. Później, już jako chrześcijanka, miała żyć jako pustelnica. Jej kult rozwinął się głównie w Toledo i Burgos, gdzie przypisuje się jej relikwie. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 9 kwietnia. Kasylda jest patronką kobiet modlących się o uzdrowienie z chorób ginekologicznych oraz o płodność. Historyczność jej postaci pozostaje niepewna, gdyż pierwsze pisane źródła o niej pochodzą dopiero kilka wieków po jej domniemanej śmierci, co sugeruje, że jej żywot mógł być ubarwiony legendami.