Święty Kasjusz pełnił funkcję biskupa Narni w Umbrii od 537 roku aż do swojej śmierci w 558 roku. Był on wzorem pobożności i naśladowcą swojego poprzednika, świętego Juwenalisa z Narni, którego grób odwiedzał codziennie, aby odprawiać Mszę świętą. Kasjusz słynął przede wszystkim z niezwykłej hojności i miłosierdzia wobec potrzebujących, co zostało docenione przez późniejszego papieża Grzegorza Wielkiego. Co roku, w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła, udawał się do Rzymu na pielgrzymkę, gdzie uczestniczył w obchodach liturgicznych. Według przekazów, Kasjusz był żonaty, a imię jego małżonki brzmiało Fausta. Zmarł w Rzymie w dniu 29 czerwca 558 roku podczas jednej z takich pielgrzymek. Jego relikwie zostały w 878 roku przeniesione do bazyliki San Frediano w Lukce wraz z relikwiami świętego Juwenalisa i jego żony Fausty, jednak po dwóch latach zostały one zwrócone do Narni, gdzie umieszczono je w specjalnym relikwiarzu znanym jako Sacello di San Cassio.