Karol I Dobry urodził się około 1084 roku w Danii jako syn króla Kanuta IV Świętego i Adeli, córki hrabiego Flandrii Roberta I. W 1119 roku objął władzę jako hrabia Flandrii, rządził do swojej śmierci w 1127 roku. Był ceniony za sprawiedliwość i działania na rzecz ubogich, co przyniosło mu przydomek „Dobry”. Zginął 2 marca 1127 roku w Brugii, zamordowany przez przeciwników politycznych, których interesy zagrażały jego reformom. Jego męczeńska śmierć wywołała szeroki oddźwięk społeczny, a wkrótce po śmierci został uznany za świętego przez miejscową ludność. W 1882 roku papież Leon XIII beatyfikował go na podstawie potwierdzonego kultu. Jego wspomnienie obchodzone jest 2 marca.