Karol de Blois urodził się około 1319 roku w Blois jako młodszy syn hrabiego Guido I de Blois i Małgorzaty z Walezjuszy, siostry króla Francji Filipa VI. W 1337 roku poślubił Joannę z Dreux, dziedziczkę tytułów hrabiny Penthièvre i Goëllo oraz późniejszą księżną Bretanii. Po śmierci księcia Bretanii Jana III w 1341 roku, Karol i Joanna objęli rządy w księstwie, jednak ich władzę zakwestionował Jan z Montfort, co doprowadziło do długotrwałego konfliktu. Karol, wspierany przez koronę francuską, rządził Bretanią do śmierci, wyróżniając się pobożnością, surowością życia i troską o sprawiedliwość. Poległ 29 września 1364 roku w bitwie pod Auray, pozostawiając po sobie opinię człowieka świętego. Jego kult został zatwierdzony przez Kościół w 1904 roku, kiedy to został ogłoszony błogosławionym.