Karol Boromeusz urodził się 2 października 1538 roku w Aronie w Księstwie Mediolanu. Pochodził z arystokratycznej rodziny, a jego wujem był papież Pius IV. W 1560 roku został kreowany kardynałem, a cztery lata później objął urząd arcybiskupa Mediolanu, który sprawował aż do śmierci. Był kluczową postacią kontrreformacji, współpracując m.in. z Ignacym Loyolą i Filipem Nerim. Zreformował Kościół poprzez wprowadzenie seminariów duchownych, co zostało zatwierdzone na Soborze Trydenckim. Założył Bractwo Doktryny Chrześcijańskiej, dbając o edukację wiary wśród wiernych. Zmarł 3 listopada 1584 roku w Mediolanie. Kanonizowany został w 1610 roku, a jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 listopada.