Kaleb, znany także pod imionami Elesbaan, Ella Asbeha lub Hellestheaios, był władcą Aksum, państwa istniejącego na terenie dzisiejszej Etiopii i Erytrei. Jego imię nawiązuje do biblijnego Kaleb, a on sam był synem Tazena. Panował prawdopodobnie w latach ok. 517–540, choć dokładne daty jego rządów nie są pewne i różnią się w zależności od źródeł. Był chrześcijaninem i utrzymywał bliskie kontakty z Cesarstwem Bizantyńskim, co znajduje odzwierciedlenie w relacjach późnoantycznych autorów, takich jak Prokopiusz z Cezarei czy Jan Malalas. Cesarz Justyn I zwrócił się do niego z prośbą o wsparcie w walce przeciwko Himjarytom, których władca Yusuf Asʾar Yathʾar, nawrócony na judaizm, dokonał masakry chrześcijan w południowej Arabii. Kaleb podjął działania militarne, które doprowadziły do pokonania przeciwników i przywrócenia bezpieczeństwa miejscowym wspólnotom chrześcijańskim. Jego postać jest dobrze udokumentowana w źródłach, w tym na monetach bite przez niego oraz w inskrypcjach. W Etiopskim Kościele Ortodoksyjnym jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest 27 października w Kościele katolickim oraz 24 października w Kościołach prawosławnych.