Święty Kajus urodził się w Dalmacji, prawdopodobnie w mieście Salona. Był biskupem Rzymu od 17 grudnia 283 roku aż do swojej śmierci 22 kwietnia 296 roku. Według tradycji był spokrewniony z cesarzem rzymskim Dioklecjanem, co umożliwiło mu osiedlenie się w Rzymie pod jego ochroną. Mieszkał w domu położonym niedaleko rezydencji swojego brata, świętego Gabina, oraz córki Gabina, świętej Zuzanny. Kajus zmarł krótko przed rozpoczęciem ostatniej i najbardziej krwawej fali prześladowań chrześcijan. Choć nie zginął śmiercią męczeńską, prawdopodobnie doświadczał prześladowań ze strony rzymskich urzędników z powodu swojego pokrewieństwa z cesarzem. W okresie swojego pontyfikatu, wolnego od masowych prześladowań, Kajus skupił się na ugruntowaniu struktur Kościoła. Wspierał rozwój szkół teologicznych w Aleksandrii i Antiochii oraz ustanowił regułę, zgodnie z którą nikt nie mógł zostać biskupem bez uprzedniego przejścia przez kolejne stopnie duchowne: ostiariusza, lektora, akolity, egzorcysty, subdiakona, diakona i kapłana. Jego grób oraz pierścień biskupi zostały odnalezione w katakumbach świętego Kaliksta w Rzymie.