Juwenalis z Jerozolimy był duchownym chrześcijańskim, który pełnił funkcję biskupa Jerozolimy od 422 roku. W 451 roku, podczas Soboru chalcedońskiego, uzyskał uznanie Jerozolimy jako samodzielnego patriarchatu, stając się jego pierwszym patriarchą. Jego dążenia do podniesienia rangi biskupstwa jerozolimskiego były częściowo inspirowane przez Cyryla z Aleksandrii, który wspierał jego starania. Początkowo Juwenalis sprzeciwiał się dwunaturkowej formule chrystologicznej przedstawionej przez papieża Leona Wielkiego, jednak ostatecznie zmienił stanowisko i poparł uchwały soboru. Po powrocie do Jerozolimy spotkał się z opozycją części miejscowych mnichów, którzy wybrali monofizyckiego biskupa Teodozjusza, sprzeciwiając się decyzjom Juwenalisa. Zmarł w 458 roku, pozostając postacią kluczową w kształtowaniu struktury kościelnej Palestyny.