Święty Justyn urodził się około roku 100 w rzymskiej kolonii Flavia Neapolis (dzisiejsze Nablus) w prowincji Judea. W młodości poszukiwał prawdy, zapoznając się z różnymi nurtami filozoficznymi, takimi jak stoicyzm, perypatetyzm i pitagoreizm. Ostatecznie zwrócił się ku platonizmowi, co doprowadziło go do zainteresowania się prorokami Starego Testamentu. Na podstawie tych studiów Justyn doszedł do wniosku, że chrześcijaństwo stanowi najbardziej wiarygodną i użyteczną filozofię. Został ochrzczony i poświęcił się obronie wiary chrześcijańskiej, stając się jednym z pierwszych apologetów. Działał głównie w Rzymie, gdzie prowadził szkołę filozoficzną. Zginął śmiercią męczeńską około roku 165 podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Marka Aureliusza. Jego pisma, w tym „Apologia pierwsza” i „Apologia druga”, stanowią cenne świadectwo wczesnego chrześcijaństwa oraz próbę pogodzenia rozumu z wiarą.