Święty Just z Urgellu zmarł około 549 roku i pełnił funkcję biskupa La Seu d’Urgell przez blisko dwie dekady, od co najmniej 527 do 546 lub 549 roku. Według przekazów miał trzech braci, którzy również byli biskupami: Nebrydiusza (Eger), Justyniana (Walencja) oraz Elpidiusza (Huesca). Brał udział w ważnych synodach kościelnych, między innymi w Toledo (527 lub 531), Lérida (546) oraz Walencji (549), co świadczy o jego aktywnym zaangażowaniu w życie Kościoła ówczesnej Hiszpanii. Był autorem teologicznych komentarzy, w tym wykładu alegorycznego do „Pieśni nad pieśniami”, zawierającego listy wstępne do biskupa Sergiusza i diakona Justusa oraz prolog. Napisał także mowę ku czci św. Wincentego męczennika. Jego działalność i pisarstwo przyczyniły się do rozwoju teologii i duchowości wczesnochrześcijańskiej. Jest patronem miasta La Seu d’Urgell oraz diecezji Urgell.