Józef Sala Picó urodził się 24 czerwca 1888 roku w Ponts w Katalonii, należącej wówczas do diecezji Urgell. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych w Wyższym Seminarium Duchownym w La Seu d’Urgell przyjął święcenia kapłańskie 15 kwietnia 1911 roku. Następnie podjął pracę duszpasterską jako proboszcz w kilku parafiach rodzinnej diecezji. Za zgodą biskupa Joana Baptisty Benlloch i Vivó wstąpił do Stowarzyszenia Robotników Diecezjalnych, założonego przez błogosławionego Emanuela Domingo y Sol, którego celem była aktywizacja środowisk robotniczych wokół powołań kapłańskich oraz formacja seminaryjna. W Segovii pełnił funkcję prefekta w tamtejszym seminarium duchownym. Od 1918 roku przez czternaście lat był rektorem w toledańskiej uczelni „Colegio de San José”, przekształconej później w „Seminario Menor Sto. Tomás de Villanueva”. Został zamordowany 23 lipca 1936 roku w Toledo z powodu nienawiści do wiary i uznany za męczennika Kościoła katolickiego.