Józef Pignatelli urodził się 27 grudnia 1737 roku w Saragossie w Hiszpanii. Wstąpił do zakonu jezuitów i przyjął święcenia kapłańskie. Był świadkiem kasaty zakonu w 1759 roku, gdy jezuitów wygnano z wielu krajów, w tym z Hiszpanii. Pomimo represji, pozostał wierny powołaniu i kontynuował działalność duszpasterską w ukryciu. Po częściowym przywróceniu zakonu w 1814 roku, odegrał istotną rolę w jego reorganizacji i odnowie. Zmarł 15 listopada 1811 roku w Rzymie. Został uznany za świętego w 1954 roku przez papieża Piusa XII. Jego działalność przyczyniła się do przetrwania i odrodzenia jezuitów w trudnych czasach.