Józef Nguyễn Đình Uyển urodził się około 1775 roku w Ninh Cường w prowincji Nam Định. Kształcił się w seminarium w Tiên Chu, a następnie został tercjarzem dominikańskim. Pełnił rolę pomocnika biskupa Henaresa, towarzysząc mu w podróżach. Podczas nasilonych prześladowań biskup powierzył mu opiekę nad wspólnotą chrześcijan w Tiên Chu, mimo że nie był kapłanem. Za noszenie publicznie szkaplerza dominikańskiego został aresztowany. Pomimo tortur nie wyrzekł się wiary ani nie podeptał krzyża. Po licznych przesłuchaniach sąd skazał go na śmierć przez ścięcie, jednak zmarł w wyniku tortur 4 lipca 1838 roku w Hưng Yên. Beatyfikowany został 27 maja 1900 roku przez papieża Leona XIII, a kanonizowany 19 czerwca 1988 roku przez Jana Pawła II w grupie 117 męczenników wietnamskich.