Jovan Branković urodził się jako syn Stefana V Ślepego, ostatniego despoty niepodległej Serbii, oraz Angeliny Arianiti. Objął władzę despotacką na Węgrzech w 1496 roku, po abdykacji swojego brata Jerzego II Brankovicia. Jego małżeństwo z Heleną Jakšić zaowocowało czterema córkami, które poprzez kolejne małżeństwa połączyły ród Brankoviciów z wpływowymi rodami europejskimi. Najstarsza córka, Maria, została żoną Ferdinanda Frangepána, zaś Helena poślubiła Piotra IV Raresza, hospodara Mołdawii. Trzecia córka, Hanna, wyszła za mąż za Fiodora Sanguszkę, starostę włodzimierskiego i marszałka wołyńskiego, a czwarta, Maria Magdalena, była kolejno żoną Iwana Wiśniowieckiego i Aleksandra Czartoryskiego, wojewody wołyńskiego. Jovan Branković zmarł 10 grudnia 1502 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo polityczne i rodzinne, które miało istotny wpływ na losy Europy Środkowej.