Jordan z Saksonii urodził się około 1190 roku w zamku Borgberge niedaleko Dassel w Niemczech. W młodości kształcił się w Paderborn, gdzie później podjął studia teologiczne. Do Zakonu Kaznodziejskiego wstąpił w 1220 roku, stając się jednym z pierwszych i najbardziej oddanych jego członków. Po śmierci św. Dominika z Guzman w 1221 roku, Jordan został wybrany na drugiego Mistrza Generalnego Zakonu, sprawując ten urząd przez szesnaście lat. Jako przełożony generalny przyczynił się do umocnienia i rozprzestrzenienia zakonu, zakładając liczne konwenty i wspierając działalność misyjną. Zginął śmiercią męczeńską 13 lutego 1237 roku podczas podróży morskiej u wybrzeży Syrii, w czasie krucjaty dynastii Ajjubidów.