Jonasz Jaszczezierski urodził się we wsi Szoksza, jednak okoliczności jego wstąpienia do monasteru oraz imię świeckie pozostają nieznane. W latach 80. XVI wieku podjął się organizacji męskiego klasztoru w pobliżu rodzinnej miejscowości, wcześniej prowadząc życie pustelnicze. Zgromadził wokół siebie grupę ośmiu mnichów, którzy razem z nim wznieśli drewnianą cerkiew pod wezwaniem Zwiastowania. Jonasz, mimo już ugruntowanej pozycji duchowej, osobiście uczestniczył w pracach budowlanych, m.in. kopiąc kanał między Jaszczezierem a Jeziorem Siennym, aby klasztor mógł prowadzić hodowlę ryb. Jego autorytet doceniali między innymi Jakub, ihumen Monasteru Sołowieckiego, Izydor, metropolita nowogrodzki, oraz święty Irynarch Rostowski. Zmarł pod koniec XVI wieku w założonym przez siebie monasterze, gdzie również został pochowany.