Święty Joachim, zwany z Korsunia (ros. Иоаким Корсунянин), urodził się przed rokiem 988 i zmarł około 1030. Pochodził prawdopodobnie z bizantyjskiego miasta Chersonez (Korsun) na Krymie, skąd przybył na Ruś Kijowską w okresie chrystianizacji, około 988 roku. Jako pierwszy biskup Nowogrodu Wielkiego (od ok. 989 do ok. 1030), odegrał kluczową rolę w umacnianiu wiary chrześcijańskiej na tych terenach. Według kronik, zniszczył posąg boga Peruna, wrzucając go do rzeki Wołchow, a na miejscu kultu pogańskiego założył monaster Peryn. Zbudował także pierwszą, drewnianą katedrę Mądrości Bożej („z 12 kopułami”) na terenie dawnego cmentarza pogańskiego oraz kościół pod wezwaniem świętych Joachim i Anna, patronów biskupa, znajdujący się w pobliżu katedry. Został pochowany w tym kościele po swojej śmierci w 1030 roku, a jego relikwie przeniesiono do katedry w 1598 roku. O jego działalności biskupiej zachowało się niewiele informacji, a przypisywana mu tradycyjnie Ioakimowska Kronika uznawana jest obecnie za mało wiarygodne źródło z XVII wieku.